Ağır ağır ölür alışkanlığının kölesi olanlar, her gün aynı yoldan yürüyenler, yürüyüş biçimini hiç değiştirmeyenler, giysilerinin rengini değiştirmeye yeltenmeyenler, tanımadıklarıyla konuşmayanlar.

Ağır ağır ölür tutkudan ve duygulanımdan kaçanlar, beyaz üzerinde siyahı tercih edenler, gözleri ışıldatan ve esnemeyi gülümseyişe çeviren ve yanlışlıklarla duygulanımların karşısında onarılmış yüreği küt küt attıran bir demet duygu yerine “i” harflerinin üzerine nokta koymayı yeğleyenler.

Ağır ağır ölür işlerinde ve sevdalarında mutsuz olup da bu durumu tersine çevirmeyenler, bir düşü gerçekleştirmek adına kesinlik yerine belirsizliğe kalkışmayanlar, hayatlarında bir kez bile mantıklı bir öğüde aldırış etmeyenler.

Ağır ağır ölür yolculuğa çıkmayanlar, okumayanlar, müzik dinlemeyenler, gönlünde incelik barındırmayanlar.

Ağır ağır ölür özsaygılarını ağır ağır yok edenler, kendilerine yardım edilmesine izin vermeyenler, ne kadar şanssız oldukları ve sürekli yağan yağmur hakkında bütün hayatlarınca yakınanlar, daha bir işe koyulmadan o işten el çekenler, bilmedikleri şeyler hakkında soru sormayanlar, bildikleri şeyler hakkındaki soruları yanıtlamayanlar.

Deneyelim ve kaçınalım küçük dozdaki ölümlerden, anımsayalım her zaman: yaşıyor olmak yalnızca nefes alı vermekten çok daha büyük bir çabayı gerektirir.

Yalnızca ateşli bir sabır ulaştırır bizi muhteşem bir mutluluğun kapısına.

PABLO NERUDA

Alnına konsun bu öüş
Ve,şimdi senden ayrılırken,
İtiraf edeyim ki
Günlerimi bir düş
Sayarken yanılmıyorsun;
Ama ,Umut gitmişse uzaklara
Bir gece ya da bir gün
Bir görüntüde ya da bir şeyde olmaksızın
Fark eder mi bu yüzden?
Bütün gördüğümüz ve göründüğümüz
Yalnızca bir düşün içinde bir düş.
Kırılan dalgaların dövdüğü bir kıyının
Haykırışları içinde duruyorum:
Ve altın kum taneleri tutuyorum avucumda
Ne kadar az! Ama nasıl da
Süzülüyorlar parmaklarımın arasından derinlere
Ben ağlarken- ben ağlarken!
Ah Tanrım! Daha sıkı
Tutamaz mıyım onları?
Ah Tanrım! Tekini bile kurtaramaz mıyım acımasız dalgadan?
Bir düşün içinde bir düş mü
Bütün gördüğümüz ve göründüğümüz?

Edger Allen Poe

ah kırıldı altın kase - ruh uçtu ebediyen
çalsın çanlar - aziz bir ruh yüzmekte
stygian nehrinin üzerinden
ve, guy de vere, yok mu gözyaşın - şimdi ağla ya da
bir daha ağlama sakın.
bak, oradaki katı ve kederli sedyede
serilmiş yatar lenore, senin aşkın
gel, mersiye okunsun - söylensin cenaze şarkısı
bir ilahi öylesine genç ölmüş bu kraliçeler gibi ölü için

"zavallılar, serveti için sevdiniz onu ve
nefret ettiniz ondan kibirinden ötürü
ve hasta düştüğü zaman onu kutsadınız - ki öldü
öyleyse nasıl okunacak tören - ağıt nasıl söylenecek
sizin - kötü gözleriniz, sizin iftiracı diliniz tarafından
ki, öylesine genç olan o masumu öldürdünüz."

peccavimus! konuşma böyle, ama ulaştır
bir sabbat şarkısını kederle, tanrıya ki
ölü rahat eder belki de
tatlı lenore itmişti önceden
yanı sıra uçan ümitle
bırakı seni çılgınlığa
eşin olması gereken o sevgili çocuk için
şimdi yere serilmiş o neşeli güzel için
yaşam üstünde onun sarı saçlarının - ama gözlerinde değil
hala orada yaşam saçlarının üzerinde ve ölüm üzerinde gözlerinin

"çekil - çekil - düşmanlardan dostlara açılır o öfkeli ruh
cehennemden, en üst gökkatındaki bir malikaneye
ahlardan ve iniltiden, göğün kralının yanındaki altın taca
çanlar çalmasın öyleyse, kutsal neşe içindeki ruhu
lanetli yerden yükselen müziği duymasın diye,
ve ben -yüreğim rahat bu gece- ağıt söylemeyeceğim
ama uçuracağım o meleği, eski bir şükran ilahisiyle"

Edger Allan Poe

[link]
[link]

Teşekür ediyorum

Ben kuşlardan da küçüktüm, bir gece vaktiydi
Aşk tutttu elimden benim
Geçtim düşler sokağından, bir gece vaktiydi
Ceplerimde hacı yatmazlar

Yağmur yağsa, uykum kaçsa
Bir kuş konsa badi parmağıma
Ağlardım bir başıma

Sevdadandır, sevdadandır
Sevdadandır dedi annem, aldırma
Aldırma, gel yanıma

Kaç mevsim aşk pazarında geçti yalanlarla
Düş sattım aldanmışlara
Aklım kaçıverdi elimden bir gece vaktiydi
Sevdiğim başka sevenim başka